SSSdCIdzvvvhgLRetgw

“LOOF”

Uw nederig directoraat:

belast met de loodgieterale zaken, d.w.z.

bestrijding van ‘t lek: dhr. W.M.M. Hut

rollende en andere onnatuurlijke

hulpmiddelen: dhr. R. Kuko jr.

pecuniale middelen en de rest: dhr. G.S.M. Trevor

feld-regisseur: dhr. J.H.M. Fod

verdere fulltimeverbanders:

dhr. Björn dhr. Cees

dhr. Bassie dhr. John

dhr. Jos dhr. Maarten

en tenslotte de parttimer:

dhr. Der Rudi

Tjonge, ’t is echt waar: ook LOOF is ‘on lijn’! ’t Is wat, zo’n eigen thuisblad op het wereldweide spinnenweb! We zijn dan ook heel atletisch, maar dat stellen we dan wel in dienst van een akelig tippend balletje, dat eigenlijk maar zelden doet wat wij willen. En omdat we best wel een stel watjes zijn, doen we hut natuurlijk binnenskamers, zodat we geen last hebben van de wind en we de bal niet steeds uit de slôôt hoeven te halen. Bovendien zijn we voor zo’n 50% Spierdijks, hoewel 4/5^e daarvan na een zinderende jeugd het oord hebben weten te ontvluchten. Alle reden dus voor de meneren (m/v) van “Spierdijkatletiek” om ons een bezemkast “drie hoog achter” te gunnen binnen hun eigen luchtkasteel. WELKOM dus bij ‘ut:

SYNDICATO SUBLIMO SPORTIVO DI CALCIO

INTERIEURO DER ZaalVoetbalVereniging VoorHeen Geheten

"LOOF RECORDS" EnTegenwoordig GewoonWeg

‘UT LOOF-2011/2012-POTJESOVERZICHT!

							2011/12	2010/11
zat.	10	sep.	17.00u	De Goorn	LOOF	Odols	4-6	3-5
zat.	1	okt.	17.00u	De Goorn	LOOF	Big Whale	2-5	xxx
zat.	8	okt.	20.00u	De Goorn	LOOF	Versunie	6-7	xxx
zat.	29	okt.	19.00u	De Goorn	LOOF	Gebie	4-6	4-6
zat.	5	nov.	17.00u	De Goorn	LOOF	Nuboxmannen	6-9	xxx
zat.	12	nov.	20.00u	Hoogwoud	IJsbaan	LOOF	9-5	9-6
zat.	3	dec.	17.00u	De Goorn	LOOF Mint	LOOF Blue	4-5	6-4
zat.	10	dec.	17.00u	Wognum	Van der Gracht	LOOF	10-8	7-2
zat.	17	dec.	17.00u	De Goorn	LOOF	Berg Boys	6-5½	xxx
zat.	7	jan.	17.00u	Wognum	Nuboxmannen	LOOF	7-6	xxx
zat.	21	jan.	17.00u	De Goorn	LOOF	Höppners	1-12	7-5
zat.	4	feb.	17.00u	De Goorn	LOOF	Witte Huis	3-9	6-9
zat.	11	feb.	15.00u	Wogmeer	LOOFe KEU		0,56	0,60
zat.	25	feb.	18.00u	Hoogwoud	Gebie	LOOF	12-6	10-0
zat.	3	mrt.	19.00u	De Goorn	LOOF Mint	LOOF Blue	4-7	6-4
zat.	17	mrt.	17.30u	Obdam	Höppners	LOOF	9-2	9-3
zat.	24	mrt.	19.00u	De Goorn	LOOF	IJsbaan	5-2	3-4
zat.	7	apr.	18.30u	Obdam	Odols	LOOF	8-5	1-4
zat.	14	apr.	17.00u	De Goorn	Witte Huis	LOOF	2-1	1-3
zat.	5	mei	19.00u	De Goorn	Brøderene	LOOF	5-9	xxx
zat.	12	mei	18.00u	Hoogwoud	Berg Boys	LOOF		xxx
zat.	26	mei	12.00u	Hoedekenskerke	Veteranentoernooi SVH			5^e/5

En toen was ‘ut zo ---> seizoen 2001/2002

seizoen 2002/2003

seizoen 2003/2004

seizoen 2004/2005

seizoen 2005/2006

seizoen 2006/2007

seizoen 2007/2008

seizoen 2008/2009

seizoen 2009/2010

seizoen 2010/2011

En nou is ‘ut zo ---> de karakteristieken van de duels uit het 29^e LOOF-seizoen:

De Goorn, 10 september 2011	LOOF – Odols 4 - 6
Onze jôôs:	Cees (doel), Hut, Kuko, Björn, Jos, Maarten en Trevor
Onze trevors:	Maarten (3x) en Hut
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	LOOF begon de strijd in het kersverse seizoen wat lummelig, want binnen anderhalve minuut mocht gelegenheidsgoalie Cees reeds voor de eerste maal vissen, maar dat luidde tegen de traditioneel toch wel wat sterkere Obdammers allerminst een dramatische middag in. De witte blauwhemden toonden karakter en klasse door zich in het vervolg van de openingsfase tot de wat sterkere partij te ontwikkelen. Nadat Kuko na een minuut of vijf het vijandige houtwerk had uitgetest, wist Maarten weinig later de verdiende gelijkmaker op het scorebord te brengen. Ook in het vervolg draaide LOOF niet verkeerd, maar desondanks keek het team na zo’n 25 minuten tegen een achterstand van 1-3 aan. Vooral de omschakeling van aanval naar verdediging bleek voor het thuisteam tegen de rappe en balvaardige Odols een serieus probleem. Even leek het pleit halverwege de rit al vrij aardig beslecht, maar LOOF kwam in de daaropvolgende tien minuten keurig terug en bovendien liet goalie Cees in deze fase zien het keepen nog lang niet te zijn verleerd (3-3). Ook de 3-4 werd weer rap geneutraliseerd en met nog tien minuten op de teller waren er diverse kansen om op voorspong te komen. Maar daar waar LOOF de kansen liet liggen, sloegen de Odols wel doeltreffend toe (4-5). Kortom het werd tijd voor een slotoffensief en dat betekende natuurlijk ook ‘meer risico nemen’. En dat werd in de afsluitende minuten door de tegenstander afgestraft. Kortom een niet verkeerd begin van het seizoen, waarin met iets meer scherpte in de afronding er meer had kunnen worden uitgesleept.

De Goorn, 1 oktober 2011	LOOF – Big Whale 2 - 5
Onze jôôs:	Jos (doel), Kuko, Björn, Maarten, Bassie, Frank Limmen en Dennis Schoenmaker; Pietje bij Big Whale
Onze trevors:	Maarten (2x)
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	“Van de 1e tot de laatste minuut 'n LOOF overwicht, waarbij Big Whale middels 'n handbalverdediging 't LOOF bijzonder moeilijk wist te maken om echt gevaarlijk te worden. Loerend op 'n break out (om maar in handbaltermen te blijven) en 2 kleine fouten van de keeper wisten de gehaaide Horinezen tussen de 20e en 30e minuut 'n 0 - 3 score op te bouwen, wat ze tot nog meer verdedigende daadkracht inspireerde. LOOF werd genoodzaakt om de keeper mee te laten voetballen, hetgeen wel meer druk en kansjes opleverde maar pas na eerst nog 2 tegendoelpunten omgezet werd in klinkende munt. Opvallend was dat er veelvuldig voorin "gehangen" bleef, vaak met 2 of zelfs 3 spelers tegelijk.”, aldus onze correspondent ter plekke.

De Goorn, 8 oktober 2011	LOOF – VersUnie 6 - 7
Onze jôôs:	Cees (doel), Björn, Bassie, Hut, John, Jos, Pietje en Kuko (½^e pot)
Onze trevors:	Bassie èn Björn èn Pietje (elk 2x)
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	“Een curieuze wedstrijd met kadootjes over en weer, waarbij wij helaas iets genereuzer waren. Scoreverloop : 1-0, 1-1, 4-1, 4-5, 6-5 en 6-7. De laatste drie doelpunten vielen in de laatste vijf minuten en aansluitend was er nog ’n kans: een bal op de paal in plaats van de gelijkmaker. Dit verlies was nog onnodiger dan die van de vorige week. Aan de andere kant vond - op ondergetekende na - iedereen dit 'n prima tegenstander om in 't vervolg tegen te spelen.”, aldus onze ondergetekende correspondent ter plekke.

De Goorn, 29 oktober 2011	LOOF – Gebie 4 - 6
Onze jôôs:	Hut (doel), Björn, Bassie, John, Jos, Kuko, Maarten en Trevor
Onze trevors:	Björn (2x), Maarten en John
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	De vierde verliespartij op rij voor LOOF en ook nu had er wellicht wat meer in gezeten. Hoe dan ook, het thuisteam begon niet verkeerd aan de pot en na een bal op de paal van de Hoogwouders wist het weinig later, dat wil zeggen na een minuut of tien strijd, keurig op voorsprong te komen (1-0). Helaas duurde het goede gevoel niet lang, want vrijwel direct erop kwam Gebie langszij en acht minuten later helaas ook voorbij (1-2). In deze fase stapelden de withemden de nodige foutjes opeen, maar de schok van de achterstand deed het team inspireren en herstellen ofwel LOOF werd vervolgens de bovenliggende partij. Binnen vijf minuten stond de gelijkmaker op de teller en niet heel veel later kwamen de gastheren zelfs weer op voorsprong (3-2). En daarmee leek de koek nog allerminst op, ware het niet dat de vijandige goalie, Louis Koopman, zijn ogen op scherp had staan en daardoor een aantal serieuze kansen om zeep wist te helpen. Anderzijds bleek ook onze Hut goed op dreef en wist hij diverse vlekjes van LOOF rondom de veldhelftruil keurig weg te poetsen. Toch moesten zijn mannen met een gelijke stand aan de tweede helft beginnen, maar dat was dank zij het geknoei van zijn verdedigers op slag van rust. Na de korte pauze kwam Gebie sterk uit de startblokken en nadat ze het houtwerk geraakt hadden, kwamen ze weinig later weer eens op voorsprong (3-4). Maar langzaamaan kreeg LOOF het lek weer boven en wist het ook enkele kansen te creëren. Maar helaas bleken de bezoekers wat scherper en rondom de zesde minuut voor de gong slaagden ze er met twee goals binnen een paar zuchten in om de pot te beslissen (3-6). Weliswaar wist Björn daarna nog zijn tweede goal aan te tekenen, maar dat was te laat om de stand nog te doen kantelen. Al met al een best aardige pot, waarin LOOF zeker kansen had op meer. Maar dat is dit seizoen al eens eerder voorgekomen….

De Goorn, 5 november 2011	LOOF – Nuboxmannen 6 - 9
Onze jôôs:	Hut (doel), Björn, John, Jos, Kuko, Maarten en Cees
Onze trevors:	Björn en Maarten (2x), Kuko en Jos
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	“Scoreverloop : 0-3, 1-3, 1-6, 5-6, 5-9, 6-9. Na de slechte berichten wat betreft Bassie's enkel en de eventuele gevolgen aangaande z'n LOOF-loopbaan verwerkt te hebben, werd de strijd met de Nuboxmannen aangevangen. Enigszins onder de indruk van de individuele sterkte en 't schijnbare gemak waarmee de bal door de tegenstander rondgespeeld werd, wisten we de “0” nog redelijk lang vast te houden, waarbij we zelfs zelf gevaarlijk werden met o.a. 'n schot op de paal. De 1-3 was nog wel redelijk in verhouding, maar de volgende periode met 3 tegendoelpunten en zelf weinig creërend had zeker ook te maken met slapte (weinig doorwisselen ?) aan LOOF-zijde. Dat ’t ook anders kan bleek : 'n ijzersterke periode van 'n minuut of 8 waarin 4 doelpunten met als hoogtepunt 'n uitgespeelde lob door Bjorn. LOOF, wellicht wat overmoedig, liet veel ruimte voor de tegenstander, die daar dankbaar gebruik van maakte. Na de 5-9 nog 'n alles of niets offensief met 'n karige beloning van één doelpunt en Maarten die voor de 3^e keer vol de paal wist te raken. Nederig maar vol strijdlust werd de 3e helft aangevangen, die dan ook overtuigend gewonnen werd. Voor Jeroen en Bassie: 'n spoedig herstel toegewenst.”, aldus onze man in het strijdperk.

Hoogwoud, 12 november 2011	IJsbaan - LOOF 9 – 5
Onze jôôs:	Hut (doel), Björn, John, Jos, Kuko, Maarten en Trevor
Onze trevors:	Maarten (4x) en Jos
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	Wederom een verliespot in dit nog vrij verse seizoen en dat terwijl het tegen de IJsbaan nog zo veelbelovend begon, want in de openingsfase wist LOOF toch drietal behoorlijke kansen te creëren. Maar na een minuut of zeven bleek het toch weer de tegenstander die de handen in de lucht mochten priemen (1-0). Gelukkig duurde hun geluk slechts kort, want een minuutje later was het alweer gelijk, maar ook die stand was weinig later van het bord verdwenen: 2-1. Vervolgens buitte de IJsbaan hun snelheid en jeugdigheid overtuigend uit (5-1), maar dat betekende allerminst dat LOOF daarmee van de mat werd geveegd, want met wat meer geluk c.q. scherpte had er bij de helftwissel toch een aardigere stand op het bord kunnen staan (5-2). In ieder geval leek het alsof elke ketsende of afvallende bal bij de Hoogwouders terecht kwam. In de tweede helft waren de krachtsverschillen zelfs nog iets minder groot en richting het laatste kwart van pot wisten de bezoekers steeds beter serieuze kansen te scheppen, maar tot echt veel succes leidde het evenwel niet, want na elke score had de IJsbaan weer een antwoord (8-4). Toch weigerde LOOF te capituleren en op zeven minuten van de gong leek toch nog het nodige mogelijk, want na de 8-5 ging het team wat meer in het offensief en dat ging nog aardig goed ook. Kansrijke situaties werden geschapen, maar het was toch de IJsbaan weer – met nog twee minuten te gaan – die wist toe te slaan. En dus wederom met lege handen naar huis…

De Goorn, 3 december 2011	LOOF Mint – LOOF Blue 4 – 5
Onze jôôs:	Mint: Fod (doel), Kuko, Trevor, Danny Korporaal, Dennis Schoenmaker en Arno Warmer Blue: Hut (doel 1^e helft), Jos (doel 2^e helft), Björn, Maarten, Pietje en Jeffrey Kok
Onze trevors:	Mint: Danny en Arno (2x) Blue: Maarten (2x), Pietje, Björn en Jeffrey
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	In het zevende potje van het seizoen lukte het LOOF eindelijk weer eens om niet te verliezen, maar dat was natuurlijk niet al te ingewikkeld met een onderling duel. Maar, zo zegt de optimist, Blue had met 67% het hoogste LOOF-gehalte en dus werd er wel degelijk gewonnen. Een tweede hoogtepunt was de comeback van Fod, want na bijna 31 LOOF-loze maanden trok hij na stevig onderhandelen met het thuisfront zijn zaalkicks weer aan en hoewel het “slechts” als doelwachter was, bleek het wel degelijk naar meer te smaken. Hoe dan ook, het duel leverde een enerverend potje op, waarin helaas het gemopper bij de Blues zo nu en dan niet van de lucht was. Toch begon het allemaal allervriendelijkst, want nadat eerst Hut zich na een minuut of tien spelen de Goedheiligman had getoond (1-0) kon natuurlijk (weinig later) de eveneens sympathieke Fod niet achterblijven (1-1). Maar daarna ging het echt beginnen en nadat Maarten de Blues op voorsprong had gebracht namen de Mints het initiatief over, maar zij kwamen tot de wissel niet verder dan twee ballen op het houtwerk. Vervolgens bleek de psychologische verkleedpartij bij de Blues uitstekend uit de pakken, want na het vrij langdurige oponthoud slaagden de mannen van goalie Jos er snel in om de Vorentscheidung te bewerkstelligen (1-3). Toch bleek Mint daarmee nog allerminst verslagen, want met nog 21 minuten op de klok werd de stand binnen een mum van tijd recht getrokken (3-3). Ook de 3-4 hield niet lang stand, want via een koelbloedige afronding wist Arno de gelijkmaker weer op het bord te brengen. Vervolgens leek het geluk Mint toe te lachen, want niet alleen werden er diverse puike kansen gecreëerd, maar ook leek het gemopper van Blue het team in de kaart te spelen. Maar daar waar het wachten was op de 5-4 bleek junior Jeffrey het meest scherp, want met een ziedend schot wist hij op vier minuten van de gong de eindstand op het bord te krijgen.

Wogum, 10 december 2011	Van der Gracht – LOOF 10 – 8
Onze jôôs:	Fod (doel), Björn, John, Jos, Maarten, Trevor en Arno Warmer; coach: Cees
Onze trevors:	Arno en Björn (3x), Jos en John
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	“Nooit meer een wedstrijd tegen Van der Gracht”, zo werd op zaterdag 19 februari 2011 afgesproken, maar een klein jaar later stonden de twee teams toch weer tegenover elkaar. Natuurlijk waren er de nodige afspraken gemaakt alvorens uiteindelijk “toch toe te happen” en het resultaat was niet verkeerd: een alleraardigst potje. Weliswaar stond LOOF binnen een minuut of acht met 3-0 achter, maar daarna begon het bij de bezoekers te draaien en redelijk vlot c.q. soepel werd het gat gedicht (3-3). Ook de 4-3 werd een minuut of vijf voor de veldwissel weggepoetst (4-4) en eigenlijk zou het helemaal niet vreemd zijn geweest als de “rust” zelfs met een voorsprong zou zijn gehaald. In het tweede bedrijf bleek LOOF aanvankelijk, zoals weleens vaker, wat minder scherp met als gevolg dat het team weer vrij vlot op een serieuze achterstand terecht kwam (6-4), maar ook nu kwamen de bezoekers weer netjes terug in de strijd (6-6). En ook op de 7-6 en 8-7 hadden de minthemden steeds weer een doeltreffend antwoord. Met nog een minuut tien te gaan (8-8) gingen coach Cees en Thea er nog eens goed voor zitten, maar daar waar de Wognummers zo nu en dan er wel in slaagde om de niet verkeerd keepende Fod te verschalken, bleek de doelman van Van der Gracht, Peter Stam, langzaamaan naar een bloedvorm te groeien. Kortom LOOF creëerde in feite de meeste kansen in de finale van de pot, maar het slinks counterende Van der Gracht ging wel met de winst aan de loop. Opvallend was ook dat Maarten voor het eerst dit jaar een “droge wedstrijd” afleverde, maar hij bleek wel goed voor een handvol assists, aldus de ietwat mopperende Spanbroeker. Hoe dan ook, gevreesd moet worden dat Van der Gracht ook volgend jaar weer op de kalender staat.

De Goorn, 17 december 2011	LOOF – Berg Boys 6 – 5½
Onze jôôs:	Fod (doel), Björn, John, Jos, Maarten, Trevor, Kuko en Ron Stolk
Onze trevors:	Maarten (4x), Björn en Ron
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	Het duurde even eer de mannen uit Hoogwoud het Goornse hol van LOOF hadden gevonden, maar wellicht was er bij de bezoekers ook sprake van enige schroom om tegen de roemruchte witte blauwhemden te moeten aantreden. Hoe dan ook, het thuisteam begon het potje over slechts 43.20 minuten zeer overtuigend, want binnen zeven minuten stond LOOF reeds op een indrukwekkende 3-0. En dus mocht worden gesteld dat er (vooralsnog) een uitstekend antwoord op de offensief verdedigende tactiek van de Berg Boys was gevonden. Maar in het vervolg kwam er wat meer evenwicht in de pot met als vervelend resultaat dat na een kwartier de eerste tegentreffer op het scorebord moest worden opgenomen. Toch leidde dat allerminst tot knikkende knieën bij LOOF, want in de daaropvolgende periode had de score eigenlijk fors moeten worden opgevoerd, maar helaas stond het houtwerk en een (helaas) steeds effectiever keepende goalie uit Hoogwoud een voortijdige beslissing in de weg. Sterker nog, het waren de Berg Boys die tot een aansluitende treffer wisten te komen, maar gelukkig kwam daar tot twee maal toe een gepast antwoord. En toen goalie Fod bij 5-3 – met nog zo’n zeven minuten te gaan – een keurige save wist af te leveren leek het gedaan met de strijd. Leek, want een minuutje laten vloog de vlam in de pan: nadat eerst de 5-4 moest worden geslikt wisten de bezoekers vrijwel direct erna uit een dubieuze scrimmage ook nog eens de gelijkmaker aan te tekenen. Protest volgde en dat leidde tot een heftige discussie. Een aftrap vanuit het midden volgde weliswaar na enkele minuten, maar daarmee was de treffer nog allerminst geaccepteerd. In de slotminuten met een hoog irritatiegehalte gaf LOOF via de voet van Maarten een passend antwoord, maar wederom wisten de Hoogwoudse Opmeerders doeltreffend te reageren. In de slotseconden leken de witte blauwhemden de strijd toch nog op een sportieve wijze in eigen voordeel beslechten, maar helaas viel de vijfde treffer van Maarten twee tellen na de gong. En daarmee was de discussie dus nog altijd niet uit de wereld en uiteindelijk besloot de leiding van LOOF om de onrechtmatige vijfde treffer van de Berg Boys tot een halve score te promoveren, waarmee de eerste winst van het seizoen (eindelijk) binnen was!

Wogum, 7 januari 2012	Nuboxmannen – LOOF 7 – 6
Onze jôôs:	Hut (doel), Björn, John, Jos, Maarten, Trevor, Kuko en Max Mulder; coach: Cees
Onze trevors:	Björn, Kuko en Maarten (ieder 2x)
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	Dat het leven begint en eindigt met LOOF hadden ze goed begrepen in Wognum, want nadat we kort voor de Kerst zo ongeveer het levenslicht hadden uitgedaan van ‘t Span aan de Boogerd, mochten we in het kersverse kalenderjaar de Westfriese doucheknoppen van de nieuwbakken sporthal in de vroegere boomgaard ontmaagden. En omdat een goed begin het halve werk is, togen de met nieuwjaarswensen behangen mannen van LOOF – weliswaar ietwat verlaat als gevolg van het nodige gezoek – vol enthousiasme aan de klus. En dat pakte voortreffelijk uit, want na een ruim kwartier stond er een fraaie 0-4 op het noodscorebord en dat had bij nog iets meer scherpte zelfs meer kunnen zijn. Vooral de dagopening van Björn viel op: de verlatene had nog nauwelijks zijn veters aaneengeknoopt of hij kon reeds zijn armen in de lucht priemen en dat twee maal binnen anderhalve minuut (0-2). Maar helaas maakt één zwaluw nog geen zomer en in het vervolg van de strijd bleken de Nuboxmannen langzaamaan op stoom te komen, waardoor ze kort na de helftwissel op gelijke hoogte wisten te komen (4-4). Kortom hoog tijd om over te gaan tot wat meer scherpte en dat pakte goed uit, want met nog een klein kwartiertje te gaan wist LOOF de zaken weer recht te zetten (4-6). Althans zo leek het, want in de slotfase ging het toch weer eens mis bij de mopperende bezoekers door gerommel in de eigen gelederen en onhandig vallende ballen. En zo wisten de Nibbikers op vijf minuten van de gong naast en in de slotminuut zelfs nog voorbij LOOF te komen. En dat ze daarna ook nog eens een achtste goal scoorden was helaas c.q. gelukkig voorbij de onhoorbare gong voor het einde van de pot. Kortom een wat vervelend begin van het jaar en dat was gezien de scoringskansen c.q. het aantal houtwerkballen toch niet echt nodig geweest.

De Goorn, 21 januari 2012	LOOF – Höppners 1 – 12
Onze jôôs:	Jos (doel), Hut, Björn, John, Maarten, Trevor, Kuko en Cees
Onze trevors:	Maarten
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	Een minuut of twee van de eindgong kwam de op dat moment wanhopig met de bal worstelende Kuko tot een pakkende samenvatting van de pot tegen de Höppners: “kut, kut, kut”. Een uitspraak die zelfs bij de mannen van LOOF tot een kiespijnerige glimlach rondom de kaken lijdde, want tot zoveel doeltreffendheid was het team in het duel nog niet gekomen. En dat terwijl het toch zo hoopvol was begonnen, want reeds na drie minuten wist LOOF het houtwerk op zijn degelijkheid te testen. Maar even daarna schoof ene Allard als tweede wissel bij de Obdammers aan en daarmee was het eigenlijk gedaan met de hoop op een evenwichtige strijd. De bezoekers wisten elkaar uitstekend te vinden en sneden met name bij de counters als een warme mes door de wat onsamenhangend LOOFe boter. En als de tegenstander dan ook nog eens letterlijk de helpende voet wordt geboden – e.d.’tje Kuko – dan wordt het natuurlijk wel heel erg lastig. En toch had het drama minder indrukwekkend hoeven te zijn, want zo nu en dan kwam het thuisteam wel degelijk tot een doelrijpe kans, maar dan verliep de afronding uiterst lummelig of stond de vijandige keeper uitstekend op zijn plek. Gelukkig dat Maarten er bij 0-11 er nog één wist in te prikken, zodat in ieder geval de hatelijke nul van het scorebord verdween. Maar desondanks: “kut, kut, kut”.

De Goorn, 4 februari 2012	LOOF – Witte Huis 3 – 9
Onze jôôs:	John (doel), Jos, Hut, Björn, Kuko, Fod en Arno Warmer
Onze trevors:	Björn (2x) en Kuko
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	De toch al "jonge heren" van 't witte huis hadden blijkbaar zoveel ontzag voor LOOF dat ze 't nodig gevonden hadden om 'n begin 20-er van sjors 1 in hun gelederen op te nemen en omdat ze eigenlijk sowieso al de ongeveer sterkste opstelling hadden werd 't 'n schier onmogelijke opgave. Des te opvallender dat ’t wedstrijdbeeld 'n behoorlijk evenwicht liet zien. 't Was wel zo dat LOOF weinig echte kansen kon creëren, maar de optimale inzet voorkwam ook dat John 't 1e kwartier zwaar onder vuur kwam te liggen. Dit begon de huismannen blijkbaar te irriteren want ze schakelden 'n tandje bij en 'n minuut of 5 later moesten we voor de 1e x capituleren. Omdat er bij de volgende 4 tegendoelpunten binnen ongeveer de volgende 20 minuten 2 100% weggevers tussenzaten ontstond er wat misnoegen binnen de LOOF -gelederen. Maar dit misnoegen veroorzaakte blijkbaar ’n adrenalineshot, want iedereen zette nog 'n stap extra en er werden 2 uitgespeelde doelpunten gemaakt (2-5), mede geïnspireerd waarschijnlijk doordat de verse keeper met snelle reflexen en overig degelijk keeperswerk al 'n tijdje de 0 wist te houden. Helaas viel er weer 'n tegendoelpunt in de voornoemde 100% categorie en daarmee was 't pleit beslecht. Bij 2-9 maakte Roel nog LOOF 's 3e. Opvallend was verder dat hr. Fod als veldspeler balde alsof 'ie niet weg was geweest. Aldus onze correspondent ter plekke.

Wogmeer, 11 februari 2012

10^e Biljarttoernooi der LOOFe KEU

De uiteindelijke pikorde:

1 Mariska, 2 Peter B., 3 Björn, 4 Danny, 5 Frank, 6 Anita, 7 John, 8 Jan,

9 Ruud, 10 Marion, 11 Dick, 12 Thea, 13 Roel, 14 Meindert, 15 Jos, 16 Ger

De trevortoppers:

1 Björn (8) 2 Ruud (7) 3 Frank & Jan (2x 4, 2x 3) 5 Anita (2x 4; 1x 3)

De combikip:

1 Woudenbergse Hoppers (Mariska & Björn) 4p, 2 Lutke Bakkertjes (Peter & Ruud) 11p, 3 Kanteelige Gorinezen (John & Jan) 15p

4 Los Korporalos (Danny & Roel) en Groot Uitgang (Anita & Dick) 17p

De slachtpartij in naakte cijfers:

poule A	poule B
1 Anita (6) 3- 9p 26-14 144%	1 Peter (6) 3- 6p 18-10 100%
2 John (6) 3- 6p 18-26 100%	2 Mariska (4) 3- 6p 11-14 92%
3 Thea (5) 3- 3p 12-18 80%	3 Marion (5) 3- 3p 16-19 107%
4 Jos (9) 3- 1p 22-20 81%	4 Meindert (7) 3- 3p 19-21 90%
poule C	poule D
1 Jan (10) 3- 7p 36-20 120%	1 Danny (5) 3- 7p 19-28 127%
2 Frank (9) 3- 7p 32-21 119%	2 Björn (14) 3- 6p 48-16 114%
3 Dick (6) 3- 3p 13-34 72%	3 Ruud (6) 3- 5p 14-23 78%
4 Roel (9) 3- 3p 19-25 70%	4 Ger (5) 3- 0p 11-25 73%

De bovenste helft:

Anita (7) – Mariska (5) 1- 6 --> Mariska – Björn 5-14 --> MARISKA (6)–Peter (8) 3-4;5-6 n.v.

Peter (6) – John (6) 6- 2 Peter – Danny 7- 3 Björn – Danny 22- 7

Jan (11) – Björn (15) 2-15 Anita - Jan 6- 4 Anita – Frank 5-11

Danny (5) – Frank (10) 4- 5 John – Frank 6-15 Jan – John 6- 5

Derde plekken: Thea (5) – Marion (5) 2- 3 --> Marion – Ruud 6-14

Dick (5) – Ruud (5) 8-10 Thea – Dick 7-7,7-7,7-10 n.v.

Vierde plekken: Jos (8) – Meindert (7) 6-10 --> Meindert – Roel 2-11

Roel (7) – Ger (5) 6- 0 Jos – Ger 6- 3

Hoe ‘ut zo’n beetje ging:

Bescheidenheid is toch een schone deugd, maar daar dacht de familie Woudenberg op de zaterdag van de 11^e februari geheel anders over, want maar liefst drie van de drie prijzen in het kader van de strijd om de LOOFe KEU gingen op deze kille zaterdag richting het Hoornse Hop. En deze bokalen werden nog redelijk onbeschaamd geïncasseerd ook! Toch verliep de voltooiing van het tweede lustrum van het toernooi op de biljarts in de Wogmeer verre van onaardig en onspannend, want diverse sportieve beslissingen werden pas na veel strijd genomen en zo nu en dan diende zelfs de Raad van Beroep in actie te komen om rond de ronde tafel tot een beslissing te komen. Desondanks begon het allemaal uiterst vriendelijk met de traditionele koffie-met-hap, maar op het moment dat de speelkaarten op tafel kwamen om de loting te kunnen beslechten was het gedaan met de hoffelijkheid. Niet vreemd natuurlijk, aangezien titelverdediger Cees zich op dat moment in de verre op de lange latten staande trachtte te houden en dus reeds vooraf bekend was dat de LOOFe kip in andere handen zou gaan komen. En dus ging er veel aandacht uit naar de verliezende finalist van 2011: Anita. In poule A kwam onze “vice-kip” uitstekend uit de startblokken, want nadat Jos en Thea op het uitgangsgemiddelde waren verslagen ging de tot dan toe eveneens ongeslagen John met 14-7 aan het spit. Maar dat bracht de Gorinees niet tot wanhoop, want de winnaar van de eerste editie van de KEU kon dit verlies goed lijden in zijn gedroomde race naar het goud, want ook de degelijke winst van Thea op Jos bracht het beoogde doel niet meer in gevaar. De Wogmeerse pakte trouwens door dit alles – als enige in de voorronde – het maximale puntentotaal van negen en bleek met 144% ook nog eens de absolute (relatieve) topper tot de break met het traditionele brooddiner. In de tweede groep verliep de strijd aanzienlijk spannender, want met nog één speelronde te gaan had Mariska weliswaar een score van 100%, maar zaten Meindert en Peter met drie punten op het vinkentouw. Voor Meindert leek een gedegen zege op de puntloze Marion ruim voldoende om door te kunnen bekeren in de bovenste helft van het speelschema, maar zijn huisgenote bleek geheel andere plannen te hebben en poetste de oudste Bakker zonder enige schroom van de tafel (6-11). Toch was de hoop nog niet geheel vervlogen, maar dan moest de inmiddels geplaatste Mariska wel van Peter weten te winnen. En laat nu net in deze beslissende pot de Horinese niet op stoom komen (0-6), waardoor niet alleen Peter als poulewinnaar verder mocht, maar Meindert zelfs als laatste in B eindigde. In poule C knikten de knieën nog heftiger, want na twee ronden hadden de vier deelnemers elk één winst en één verlies op hun naam staan en dus was er nog helemaal niets beslist. De spanning was blijkbaar voor de doorgaans ijskoude Dirk het ondraaglijkst, want pas in de 10e beurt pakte hij zijn eerste carambole en dat terwijl Jan er tot dan toe lustig op los gehad gescoord, dat wil zeggen reeds tot 15 punten was gekomen. Ook Roel kwam in het beslissende duel maar moeizaam op gang en kon dus debutant Frank niet van plaatsing weerhouden (3-10). In de vierde poule ging Ruud met twee winstpartijen uitstekend van start en was daarmee bij het aanbreken van de laatste ronde weliswaar koploper, maar nog niet geheel vrij van zorgen. Nadat Björn Ger had opgerold met onder meer een serie van acht caramboles en daardoor zich voor de achtste finales had weten te plaatsten, wist de jongste Bakker dat zelfs een gelijkspel tegen Danny geen garantie voor verder succes was. En ook nu bleek weer eens dat druk frustrerend kan werken, want terwijl de Spierdijker goed uit startblokken kwam, pakte de Horinees pas in zijn tiende beurt zijn eerste puntje (1-7). Het vervolg was voor krachtmens Ruud niet verkeerd, maar het restant van het potje bleek te kort om de bordjes nog te kunnen verhangen (4-8), waardoor Danny in de race om de ereplaatsen bleef. In de kwartfinales tekende Mariska de eerste verrassing aan door de topper van de voorronden, Anita, zonder mededoge uit te schakelen. En dat ook nog in een wedstrijd zonder veel spanning, want terwijl Mariska regelmatig scoorde, wilde het bij Anita maar niet lukken. Op tweederde van de pot stond het dan ook 4-0 en daarin kwam ook in het vervolg niet echt veel verandering (6-1). Het treffen tussen Peter en John verliep eveneens weinig gladjes, hoewel John niet verkeerd uit de startblokken kwam (2-0), maar in de resterende tien beurten kwam er niets meer bij en hoewel het bij de Obdammer ook niet echt lekker liep (2-2 na 8 beurten) was een stevige oprisping – een serie van vier – ruim voldoende om tot de laatste vier door te dringen. Ook Jan kwam tegen angstgegner Björn maar niet op stoom en zag zijn weg omhoog door de regelmatig carambolerende Björn (2-15) geblokkeerd worden. En of het door de pittige kroketten van kastelein Kees kwam of door de Belgische biertjes, maar ook de vierde kwartfinale wist niet echt te knetteren. In ieder geval bleek daar de vijfde beurt van Danny goud waard, want door zijn driepunter kwam hij weer op gelijke hoogte met Frank en omdat (ook) laatstgenoemde niet echt verder kwam, kon de jongste deelnemer zich met 4-5 aansluiten bij de halve finalisten. In de eerste halve finale trof Mariska haar eega. Wie aan het Hop de broek aan heeft werd niet geheel duidelijk, maar wel opvallend was dat Mariska het laatste woord had. Met nog één stootreeks te gaan stond Björn met 14-4 op winst, maar de daaropvolgende score van Mariska deed de balans naar de andere kant doen uitslaan. Kortom in de nastoot was nog één punt nodig voor een verlenging, maar daarin slaagde Björn niet en dus werd zijn huisgenote wel finalist. Danny en Peter deden in de andere halve finale tot de zevende beurt weinig voor elkaar onder (4-3), maar daar waar Peter vervolgens rustig doorstoomde kwam Danny droog te staan (7-3) met als resultaat een eindstrijd tussen Peter en Mariska. De spanning rond dit duel was natuurlijk groot, want nu zou bekend gaan worden wie met de LOOFe kip aan de haal mocht gaan en wellicht door dit alles kwam het potje vrij moeizaam op gang. Pas in de negende en tiende beurt kwam er enige tekening in de strijd, doordat Peter wist uit te lopen naar 4-2. Vervolgens bleef het lang stil op de biljarttafel, maar in de slotstoot wist Mariska weer eens te caramboleren (4-3) en daarmee een verlenging uit het vuur te slepen. Ook daarin liep Peter lange tijd voorop, maar bij het ingaan van de laatste beurt (6-4) was nog niets echt zeker. De leider in het duel wist vervolgens niet te scoren, maar Mariska – zoals al enkele keren eerder – wel! En dus ging ‘de Kip’ richting Hoorn. En dat was dus niet alles, want ook ‘het kippenhok’ ofwel de teamtrofee èn de ‘productiekip’ werden door de Woudenbergjes opgeëist. En alsof dat alles nog niet genoeg was werd zelfs ook het brons ten koste van Danny in de kleine finale weggegrist. Desondanks bleef het gedurende de evaluatie nog een poosje onrustig in de Wogmeer, maar niet al te lang, want de strijd op het groene laken en het overvloedige bier had natuurlijk veel krachten doen oplossen. Bovendien lag er (nog) volop ijs in de sloten en dat met de naderende aanval van de dooi… En zo kwam de tiende versie van de LOOFe KEU aan zijn einde, maar toch ook weer niet echt, want enkele uren later ging de regelneef bij de ontbijttafel alsnog echt door het dak. Dat alles neemt niet weg dat over een jaar – op de 16^e februari 2013 – de messen weer zullen worden geslepen en dat dan de veelvraten uit Hoorn hun borsten mogen nat maken…. Maar voorlopig vreet Trevor natuurlijk het lekkerst!

Hoogwoud, 25 februari 2012	Gebie – LOOF 12 – 6
Onze jôôs:	John (doel), Jos, Hut, Björn, Kuko, Fod, Cees en Maarten; coach: Trevor
Onze trevors:	Kuko (4x) en Maarten (2x)
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	Het talrijk opgekomen publiek kon genieten van een met doelpunten overgoten potje, maar zagen hun voor LOOF strijdende mannen wel weer eens met duidelijke cijfers de bietenberg opgaan. Toch schrokken de drie dames zich bij binnenkomst zich de blubbers, want door het uit de hand gelopen koppie vooraf stond er reeds 0-2 op het scorebord en dat bleek bij navraag toch echt voor de bezoekers te zijn. Helaas duurde deze vreugde niet al te lang, maar na het cadeautje van 2-2 – een lummelige bal die via Hut achter goalie John belandde – toonde LOOF tegen de grotendeels jonge honden van Gebie karakter en nam weer brutaal de leiding (2-3). En toen waren er nog maar twaalf minuten gespeeld! Maar ondertussen waren de gastheren wel op stoom gekomen en gaandeweg werden de witte blauwhemden steeds verder op de knieën gedwongen. Toch veerde het publiek kort voor de wissel nog even op en wel op het moment dat Kuko met 6-4 een zuivere hattrick wist aan te tekenen. Na de veldruil (7-4) hield LOOF zich vrij lang goed staande: de verdediging slipte aardig dicht en ook werden er diverse kansjes en soms zelfs echte kansen gecreëerd (Maarten en Cees). Kortom het had halverwege de tweede helft, toen de 8-5 werd aangetekend, zelfs gewoon spannend kunnen zijn geweest. En nadat Lelijk vakkundig door Kuko de kleedkamer was ingewerkt begon er op de tribune zelfs enige hoop te groeien. Maar een lummelige carambolage bij het doel van John deed het verzet van LOOF breken (9-5) en pas bij 12-5 wist Maarten nog enige gram te halen. En die gram had in de slotseconden nog tot een ons kunnen uitgroeien, maar de paal voorkwam helaas dit kleine beetje extra gerechtigheid. Kortom een dikke nederlaag tegen een vrij jong, beweeglijk en soepel combinerend team, waarin wellicht met wat meer mazzel wat meer te halen was geweest.

De Goorn, 3 maart 2012	LOOF Mint – LOOF Blue 4 – 7
Onze jôôs:	Mint: Jos (doel 1^e helft), Ruud (doel 2^e helft), John, Maarten, Kuko en Gideon Kok Blue: Fod (doel), Björn, Trevor, Danny Korporaal, Arno Warmer en Jeffrey Kok
Onze trevors:	Mint: Gideon (2x), Maarten en Arno (e.d.’tje) Blue: Danny en Arno (2x), Björn, Trevor en Jeffrey
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	Hoe jammer toch dat Brøderene geen team op de been kon brengen, maar het gaf daarentegen LOOF – althans een gedeelte – wel weer eens de gelegenheid om een potje – zij het in een onderlinge confrontatie – zonder verlies af te sluiten. Het treffen leverde een duel op met twee nogal verschillende gezichten, waarin de Blue’s middels een vrij soepel verlopende eerste helft reeds halverwege de feitelijke knock-out had weten uit te delen. Toch hielden diezelfde Blue’s aanvankelijk hun belagers nog aardig in de race door in de openingsfase, na de 0-1, niet alleen niet verder uit te lopen – een bal op de paal (Jeffrey) – maar ook door zelf de gelijkmaker aan te tekenen. Dat onrecht bleek echter van korte duur, want na een dikke twintig minuten werd duidelijkheid geschapen en wel door binnen zeven minuutjes van 1-2 naar 1-7 uit te lopen. En daarmee was een mentale dreun van de eerste orde uitgedeeld. Weliswaar wisten de Mints zich vervolgens verdomd aardig te herstellen door twee goals in de daaropvolgende twee minuten (3-7), maar het echte geloof in succes was verdwenen en bovendien kreeg Blue de steun van hierboven, want tot drie maal toe stond het houtwerk een spannende slotfase in de weg. En anders was er wel goalie Fod die de hoop op meer Mint de grond in wist te boren. Op zeven minuten van de gong verscheen weliswaar de 4-7 op de scorebord, maar dat kon de pot niet echt meer doen kantelen. En dat Maarten in de slotminuut nog een dikke kans om zeep wist te helpen kon ook de dolle vreugde bij Blue niet meer smoren.

De Goorn, 17 maart 2012	Höppners – LOOF 9 – 2
Onze jôôs:	Ruud (doel), John, Björn, Cees, Frank Limmen, Arno Warmer en Danny Korporaal
Onze trevors:	Danny (2x)
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	Na de oorwassing van eind januari (1-12) stond een zwaar geamputeerd LOOF voor de heftige opdracht om de vaardige mannen uit Obdam van een waardig repliek te dienen. Slechts drie talenten uit de eerste selectie waren present in Obdam en daarvan bleek er ook nog één “te grieperig om een deuk in de boter te schoppen”. Kortom als gevolg van talrijke excuses, zoals ziek (Jos), zeer (Fod), verre oorden (Kuko en Trevor), andere wat vage zaken (Maarten) of – de mooiste! – verslapen (Hut), moest LOOF in een fantasieopstelling de strijd met de angstgegner aanbinden en dat ging helaas niet volgens het gedroomde plan. Toen Danny na zo’n twintig minuten “arriveerde, stonden we al met 4-0 achter, maar zelfs met hem erbij waren ze dus nog veel te sterk voor ons. We misten de vaste kern. Op zich hebben we wel genoeg kansen gehad, maar bij hen was elke kans een doelpunt, zowel met links als rechts, maakte niet uit”, aldus correspondent Björn. Desondanks durft een neutrale aanschouwer vanuit de Eifel te concluderen, dat er sprake is van enige progressie, want was het twee maanden eerder niet zelfs “min elf”?!

De Goorn, 24 maart 2012	LOOF – IJsbaan 5 – 2
Onze jôôs:	Hut (doel), John, Maarten, Jos, Kuko, Frank Limmen en Danny Korporaal; Trevor bij de concurrent!
Onze trevors:	John (2x), Danny, Kuko en Maarten
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	Eindelijk konden bij LOOF na afloop de armen de lucht in, want voor het eerst dit seizoen werd er echt overtuigend gewonnen en daarmee revanche genomen voor de eerdere nederlaag tegen de IJsbaan. En het werd een zege waarop verdomd weinig kon worden afgedongen, want de mintheren waren gewoon beter bij de les, dat wil zeggen beweeglijker, feller en attenter. Ook achterin zat de zaak met een degelijk keepende Hut vrij aardig op slot, hoewel de IJsbaan richting het einde wel wat meer doelkansen wist te scheppen en zelfs twee maal – net als het thuisteam trouwens in een eerdere fase – het houtwerk mocht raken. Maar toen was de pot in feite al gespeeld, want na een klein half uur van aftasten en schaken met twee treffers (1-0, 1-1) wist LOOF vervolgens binnen zeven minuten het pleit in eigen voordeel te beslechten door uit te lopen naar 4-1. En toen met nog vijf minuten te gaan ook de 5-1 viel, ging het gas eraf en wist IJsbaan zonder al te veel succes het initiatief over te nemen. Toch leek het daarna nog een klein beetje spannend te gaan worden, want nadat Hut zijn medewerking had verleend bij de 5-2, kwamen de Hoogwouders-plus-Trevor in de slotminuut nog goed door, maar de dikke kans werd niet verzilverd. En dus pakte LOOF daarmee de tweede winst in het seizoen 2011/2012.

Obdam, 7 april 2012	Odols – LOOF 8 – 5
Onze jôôs:	Hut (doel), Cees, John, Maarten, Jos, Kuko en Danny Korporaal; coach/rapporteur: Björn
Onze trevors:	Danny (2x), Maarten (2x) en Kuko
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	Ondanks het bij vlagen doortastende spel van LOOF waren de Odols eigenlijk van meet af aan de bovenliggende partij. Ze vingen de aanvallen van LOOF op georganiseerde wijze op en braken handig uit zodra de bal in hun bezit kwam. Deze tactiek leverde ze na een kleine tien minuten een voorsprong op die nadien niet meer uit handen werd gegeven. Kleine onoplettendheidjes van LOOF gaven hen daarbij steuntjes in de rug. De opvallend fitte mannen van Odols leken na driekwart van de speeltijd echter genoegen te nemen met de stand, waardoor LOOF met twee fraaie individuele acties verrassend terug mocht komen tot 5-4. Het schudde de tegenstanders wakker, want binnen drie minuten werden de verhoudingen weer recht gezet en liepen de Odols uit naar 7-4. Omdat beide teams in de laatste minuten, met Maarten als vervroegde afzwaaier wegens een tweede wedstrijd elders, nog met 1-1 remiseerden, werd de eindstand vastgesteld op 8-5. “Na afloop kwamen we nog wel tot de positieve conclusie dat we voorgestaan hebben (1-0) en pas na de 2-2 niet meer echt terug wisten te komen”, aldus aanvuller Jos.

De Goorn, 14 april 2012	LOOF – Witte Huis 2 – 1
Onze jôôs:	Hut (doel), Cees, John, Maarten, Jos, Kuko, Björn en Arno Warmer; coach: Trevor
Onze trevors:	Maarten en John
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	Het lukte LOOF om de positieve ontwikkelingen van de afgelopen weken keurig verder uit te breien, want ook een week eerder werd er niet verkeerd gebald, maar had het de pech om tegen een boven zichzelf uitgestegen Odols te moeten boksen. Ook nu werd er een keurige pot afgeleverd, maar wel met het belangrijke verschil dat er nu wel een goede afloop was. In het eerste kwartier was LOOF al duidelijk sterker en nadat een aantal goede mogelijkheiden om zeep waren geholpen wist Maarten in de negende minuut met fantastische actie de sterk acterende WH-goalie wel te verschalken. Vervolgens kregen de bezoekers iets meer grip op het duel, maar de tegenstoten van de minthemden bleven gevaarlijk. Na een minuut of twintig was Maarten dicht bij zijn tweede goal, maar het Witte Huis ging vervolgens in de tegenaanval en slaagde er zelfs in om tegen te scoren (1-1). En dat was het signaal voor LOOF om er nog een schepje bovenop te doen met als gevolg dat de ene na het andere hachelijke situatie voor het vijandige doel ontstond, maar het Witte Huis bleef vooralsnog overeind. Sterker nog, het wist zelfs na een dik half uur tegen te doelpunten, maar wel nadat de bal uit de handen van doelman Hut was weggetikt en dus werd na een spoedreferendum besloten om de treffer te annuleren (1-1). En daarmee brak een fase aan, waarin onze Hut de aandacht naar zich toe wist te trekken met een aantal degelijke en noodzakelijke ingrepen. Maar het slotkwartier was weer voor LOOF en na de nodige gemiste dikke doelkansen wist Maarten op vijf minuten van de gong John keurig aan te spelen met als resultaat de verlossende 2-1. En toch leek het in de slotminuten nog bijna mis te gaan, maar gelukkig bleek er nog zoiets als gerechtigheid te bestaan en dus deed de paal zijn reddende werk. Kortom een verdiende zege die met iets meer geluk veel vetter had kunnen uitvallen.

De Goorn, 5 mei 2012	Brøderene/Strak United – LOOF 5 – 9
Onze jôôs:	LOOF: John (doel), Björn, Jos, Fod, Arno Warmer, Frank Limmen en Gideon Kok; Brøderene/Strak United: Hut (doel), Trevor, Frans van Straalen, Joeri van Straalen, Fayollah van Straalen, Jeffrey Kok en Max Mulder
Onze trevors:	LOOF: Arno (3), Jos (2), Frank, Gideon, Björn en Fayollah (e.d.); Brøderene/Strak United: Jeffrey (3x) en Joeri (2)
Hoe ‘ut zo’n beetje ging:	Het bleek wat geschraap om een Brøderene-team bijeen te brengen, maar het lukte weer eens. Dat wil zeggen de gelegenheidsformatie bestond voor 57% uit Van Straalens, voor 29% uit Kokkies met toch ook Zuid-Spierdijker roots en voor 14% uit een Gorinees met verre bloedbanden met de eerder genoemde Kokkies. Kortom een heuse Van Straalen-Kok-combi ofwel een Strak United. Hoe dan ook, het liep bij LOOF even dun door de broek, want tegen al dat jeugdige talent vreesden men toch het ergste. Toch begon het niet verkeerd, want al vlot kwamen de minthemden op voorsprong (0-1), maar binnen een kwartier leek alle hoop weer vervlogen, want hoewel de gelijkmaker van de voet van Joeri al weer rap was weggepoetst viar een vlammende afstandspeer van Jos (1-2), leek de Brøderene/Strak-machine vervolgens op gang te komen met twee scores binnen twee minuten. Maar de paniek was niet geheel terecht, want de routiniers van LOOF hielden het spel compact en daardoor lukte het de samengeraapte tegenstander niet om de zaak met flitsende uitvallen te beslechten. Sterker nog, Strak United hield het spel wel vrij open, waardoor er voor de minthemden de nodige kansen ontstonden. En dus kantelde het spel totaal en na een wat ongelukkig eigen doelpunt van Fayollah besliste LOOF in feite binnen tien minuten het duel (3-7). Vervolgens kwam er wat meer evenwicht in de strijd, maar in de resterende twintig minuten wist Brøderene/Strak United de zaak niet meer recht te breien, want op de 4-7 en 5-8 hadden de “bezoekers” steeds weer een doeltreffend antwoord en zo nu en dan zelfs met zeer fraaie acties. Weer een winst voor LOOF dus!

Enne Lau Jones, de aandelenboer uit het zompige Mijzen, denkt daar den weer zo over ---> de stand van ‘ut aandeel LOOF op de meer dubieuze dan sportieuze ’Beurs in de prut an de Vrouwenweg’ ofwel de notering aan het ‘Bidpad der Vrouwen’: